Wijnand Nuijen: Schipbreuk op een rotsachtige kust (ca. 1837)

Schipbreuk op een rotsachtige kust

Kunstenaar
Wijnandus Johannes Josephus Nuijen (1813-1839)
Jaar
1837
Genre
zeegezicht
Trefwoorden
kust, schip, storm, zee
Categorie
schilderij
Drager
paneel
Techniek
olieverf
Compositie
horizontaal
Afmetingen
153,5 x 205,5 cm
Gesigneerd
links onder, W.J.J. Nuyen Bz f
Locatie
Museum permanente tentoonstelling
Eigenaar
Rijksmuseum Amsterdam, inv nr A 4645 catalogus nummer 1769 A2

Beschrijving

Dit schilderij is een hoogtepunt van de Nederlandse romantiek. Het verbeeldt de nietigheid van de mens te midden van de natuur. In een storm is een driemaster op de klippen gelopen en vergaan. De bemanning zoekt radeloos het strand af naar overlevenden. Zonnestralen doen een poging de donkere lucht te doorbreken en bieden zicht op de overweldigende, steile rotswanden, waardoor de mensen nog kleiner lijken.

Bron: 1986 Op zoek naar de Gouden Eeuw – Nederlandse schilderkunst 1800-1850

Kort na Nuyens begrafenis in 1839 verscheen van deze droeve plechtigheid een uitgebreid verslag in het Haagse kunsttijdschrift De Beeldende Kunsten. In dit herdenkingsartikel werd Nuyens genie ongemeen geprezen ten bewijze van zijn rijke fantasie werd gewezen op een ‘zeer kapitaal’ schilderij met een voorstelling van het verongelukken van een driemasterschip op een rotsachtig strand, met doorbrekend zonlicht, dat volgens het blad 'uitmuntend genoemd mag worden, en nog des te meer wanneer men dit beschouwd als een voortbrengsel der verbeelding, die zelfs niet door de herinnering ondersteund kon worden.' Het omstreeks 1836 te dateren schilderij bevond zich toen in het kabinet van één van de grootste verzamelaars van eigentijdse kunst in Nederland, de Haagse kolonel De Ceva. Het werd vervolgens in 1843 gekocht door Koning Willem II en in zijn beroemde verzameling opgenomen.

Voor een ongeveer 23-jarige is de ambitieuze Schipbreuk op een rotsachtige kust een bepaald bijzondere prestatie, temeer daar Nuyen er uitstekend in is geslaagd om van de woedende kracht der elementen een groots en meeslepend drama te maken. Het geweld van de storm, de onstuimige zee en vooral het enigszins valse effekt van het onverwacht doorbrekende zonlicht zijn trefzeker en met gloedvolle kleuren uitgebeeld. Alleen de voorgrond is misschien wat al te bont en het is voor de zorgvuldige beschouwer waarschijnlijk ook vandaag nog wel begrijpelijk waarom de stijl van Nuyen en zijn medestanders door conservatieve critici als een 'fantasmagorie van kleuren' werd afgekeurd.

Vergelijking met de meer traditionele, maar eveneens kapitale Marine van Johannes Schotel uit 1827 (cat. nr. 61) leert onmiddellijk hoe nieuw en anders het kleurgebruik en de schildertrant van Nuyen waren. Schotels veel tekenachtiger manier is nog geheel op het voorbeeld van de Hollandsche meesters uit de Gouden Eeuw gebaseerd, terwijl eigentijdse Franse schilders als Gudin en Isabey voor Nuyens stijl verantwoordelijk zijn. Niettemin bleef Nuyen in vergelijking met zijn Franse voorbeelden altijd gematigd en voorzichtig: reusachtige doeken met spookachtige vloedgolven in contrastrijke kleuren heeft de Haagse meester nooit geschilderd.

 

Bronnen

Provenance

  • 1839 collectie Kabinet Kolonel de Ceva Den Haag
  • 1843 kunsthandel P.K. Koning Rotterdam
  • 1843-1850 collectie Koning Willem II gekocht voor fl 3800,-
  • 1850 veiling collectie Koning Willem II Den Haag
  • 1850 gekocht door A. Lamme, Rotterdam voor fl 1110,-
  • Collectie D.R. Dooyes ‘s Gravenland
  • 1974 Veiling Mak van Waay Amsterdam lot 50 fl 80.000
  • 1974 Collectie Rijksmuseum Amsterdam

Media